CRB schrikt hevig van antwoorden op azc-vragen: “Onze vermoedens worden bevestigd”

De antwoorden op de door Centrumrechts Bernheze gestelde schriftelijke vragen over ‘Asielopvang binnen de gemeente Bernheze’ zijn binnen. Ga er maar even goed voor zitten, want er is genoeg om flink van te schrikken. Onze vermoedens worden door deze antwoorden opnieuw bevestigd.

29 september was een grote dag. Jawel: na 3 maanden en 5 dagen, terwijl de termijn in het Reglement van Orde 30 dagen bedraagt, hebben wij eindelijk de antwoorden gekregen op onze artikel 60-vragen. Een nieuw record.

De vorige keer, bij onze vragen over de formatie voor een projectteam asiel/migratie, duurde het ‘slechts’ 2 maanden en 9 dagen.

Geen zin om 43 vragen en antwoorden door te lezen? Begrijpelijk. Daarom enkele feiten op een rij:

  • Bernheze kiest voor maximaal 250 opvangplaatsen. Dat zijn 49 plaatsen meer dan de 201 plaatsen die in de stukken als gemeentelijke opgave worden genoemd.
  • Het COA garandeert vooraf niet welke samenstelling de groep krijgt. Dat kunnen 17 AMV’ers* zijn, maar het kunnen er ook 250 zijn.
  • Er is geen rapport waarin de gevolgen voor de veiligheid, de belasting van boa’s, de capaciteit van hulpdiensten en de aanrijdtijden zijn onderzocht of gemeten.
  • Onderzoek naar de mogelijke druk op het onderwijs is nog niet gedaan.
  • Het voormalige MOB-complex werd door het COA en de voormalig wethouder afgewezen vanwege financiële én ecologische redenen. Zevenbergen 10 ligt nog geen 300 meter verderop en is nu ineens de eerste keuze.
  • De gemeente noch het COA vindt het noodzakelijk om eigenaar te zijn van de grond waarop het AZC komt te staan. Daarmee kan een private grondeigenaar jarenlang huurinkomsten ontvangen én wordt de gemeente voor de locatie afhankelijk van de bereidheid van die eigenaar.
  • Het college beweert dat mensen die zijn gevlucht uit oorlogs- en geweldssituaties geen extra druk zullen leggen op onze zorginstellingen.
  • Voor 250 asielzoekers zijn 1 wijkagent en 1 boa beschikbaar, exclusief voor het AZC? Dat staat nergens.

AMV’ers zijn alleenstaande minderjarige vreemdelingen. Het WODC constateert dat deze groep relatief vaak betrokken is bij incidenten en misdrijven. In 2024 was 34% van de AMV’ers betrokken bij een incident, tegenover 11% van alle COA-bewoners. In 2025 werd 8% van de AMV’ers verdacht van een misdrijf, tegenover 3% van alle COA-bewoners. De aanwezigheid van een grote groep AMV’ers is daarmee geen detail dat bij de beoordeling van een opvanglocatie buiten beschouwing kan blijven.

Net zoveel vragen als antwoorden

Er zijn veel vragen beantwoord. Maar minstens net zoveel vragen blijven voor CRB openstaan.

Welke gevolgen heeft de keuze voor maximaal 250 opvangplaatsen voor de capaciteit van onderwijs, zorg, begeleiding, huisvesting en de gemeentelijke organisatie?

Dat is simpelweg nog niet in kaart gebracht. En er wordt ook niet aangegeven wanneer dat wél gaat gebeuren.

Wat ook niet in kaart is gebracht? Uw veiligheid. In de beantwoording blijkt dat er straks 1 wijkagent en 1 BOA betrokken is bij het AZC. Nergens blijkt dat deze capaciteit exclusief voor het AZC beschikbaar is. Hoe weten we dan dat deze hulpdiensten niet worden overspoeld met andere zaken? En hoe hoog staat het AZC straks op de prioriteitenlijst?

En in het bijzonder willen wij antwoord op de vraag: hoeveel van die 250 plaatsen kunnen AMV-plaatsen worden, welke onderwijsvoorzieningen zijn daarvoor beschikbaar en waar komen deze jongeren na hun 18e terecht?

Want dat zijn geen details. Dat zijn gevolgen die jarenlang voelbaar kunnen zijn in onze gemeente.

Centrumrechts Bernheze gaat hier dan ook vol op inzetten.

Geen druk op onze zorginstellingen

De wachtlijsten voor onze eigen inwoners, zeker binnen de geestelijke gezondheidszorg, zijn enorm.

En dan wordt in deze beantwoording met droge ogen beweerd dat 250 mensen die gevlucht zijn uit omgevingen van geweld en oorlog, waarbij de reis naar Nederland op zichzelf al traumatisch kan zijn, géén extra druk zullen uitoefenen op onze zorginstellingen.

Hier snapt CRB helemaal niets van.
Is er dan ineens een aparte groep zorgverleners die nu niet wordt ingezet voor onze eigen inwoners, maar straks wel voor asielzoekers?
Of betekent ‘geen extra druk’ simpelweg dat dezelfde zorgverleners straks maar twee keer zo hard moeten werken?

En is dit het zoveelste punt waarop een asielzoeker uiteindelijk voorrang krijgt op een inwoner die al jaren op een wachtlijst staat?

“AMV’ers vergen extra inzet buiten de reguliere dienstverlening om”

Dat AMV’ers extra inzet vragen, is niet iets wat CRB zelf heeft bedacht. Dit werd expliciet aangegeven door de minister van Asiel en Migratie in dit verslag uit 2024. Daarbij wordt vervolghuisvesting na hun 18e genoemd als één van de grootste uitdagingen.

En dat wordt interessant voor Bernheze.
Nederland komt op dit moment ongeveer 384.000 woningen tekort.

Het ziet ernaar uit dat Bernheze de komende jaren niet alleen woningen moet vinden voor statushouders, maar mogelijk ook voor jongeren die na hun 18e moeten doorstromen naar reguliere huisvesting.

Waar blijven onze eigen jongeren dan?
En waar blijven onze senioren die willen doorstromen?

Om nog maar niet te spreken over problemen bij het verkrijgen van een BSN, waardoor jongeren uiteindelijk mogelijk niet kunnen werken. En ondertussen hebben we nu al te maken met druk op het onderwijs.

Gemeente Bernheze hoeft helemaal niet zélf een AZC neer te zetten

En dan komen we bij misschien wel één van de belangrijkste punten uit de beantwoording.

Gemeenten kunnen onderling uitruilen.

De Rijksoverheid zegt expliciet dat gemeenten binnen de provincie onderling kunnen afspreken welke gemeente hoeveel opvangplekken realiseert. Ook na het verdeelbesluit kunnen gemeenten afspraken maken over het uitruilen of samenvoegen van opgaven.

Maar tot nu toe toont het college geen enkele bereidheid om deze mogelijkheid serieus te onderzoeken.

Er is in 2024 een besluit genomen. Niet eens voor de locatie die nu voorligt. Maar toch wordt er koste wat kost vastgehouden aan maximaal 250 opvangplaatsen met als argument:

‘We moeten voldoen aan de Spreidingswet.’
Maar er zijn meerdere manieren om aan die opgave te voldoen.

Dus blijft voor CRB de vraag overeind:
Is het college bereid om in gesprek te gaan met gemeenten binnen de provincie om de opvangopgave uit te ruilen, zodat Bernheze haar bijdrage kan leveren zonder zelf 250 opvangplaatsen te realiseren?

Want zolang die mogelijkheid niet eens serieus wordt onderzocht, kan het college niet volhouden dat 250 opvangplaatsen in Bernheze de enige mogelijkheid is.